สุภาษิตพระร่วงและสุภาษิตอิศรญาณ

ประเภทปก อ่อน

กระดาษ ธรรมดา

พิมพ์ครั้งที่ 1

ปีที่พิมพ์ พ.ศ.2520

สำนักพิมพ์ บรรณกิจ

จำนวนหน้า 47 หน้า

ขนาด 130x180 มม.

สภาพหนังสือ:หนังสือห้องสมุดจำหน่ายออกทำให้มี ตรายางประทับในเล่ม และหลังปกด้านหลังมีบัตรยืมคืน-ซองใส่บัตรยืมติดอยู่ สันปกมีเทปกาวปิดซ่อมแซมตามภาพ , กระดาษเหลืองตามขอบ และ เป็นจ้ำเหลืองกระจาย มีรอยเปื้อนคราบน้ำตามขอบเล็กน้อยบางหน้า , สันหนังสือเหลือง และเป็นจุดเหลืองประปราย , สภาพพออ่านได้

 

รายละเอียดเพิ่มเติม:

เรื่องสุภาษิตพระร่วง เรียกกันอีกอย่างหนึ่งว่า บัญญัติพระร่วง ฉบับที่พิมพ์ในหนังสือเล่มนี้คัดมาจากหนังสือวรรณกรรมสมัยสุโขทัย เป็นวรรณกรรมประเภทร่าย ส่วนตอนท้ายจบลงด้วยโคลงกระทู้ 1 บท ประกอบด้วยภาษิตและคำสอนที่มีคุณค่าและเป็นความจริงอยู่ทุกยุคทุกสมัย...

สุภาษิตอิศรญาณ หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เพลงยาวเจ้าอิศรญาณ นั้นเป็นของหม่อมเจ้าอิศรญาณ ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรรินทรามเรศ ทรงนิพนธ์ หม่อมเจ้าอิศรญาณองค์นี้จะมีนามเดิมว่ากระไรหาทราบไม่ ทรงผนวชอยู่วัดบวรนิเวศ ได้พระนามฉายาว่า อิสฺสรญาโณ มีเรื่องเล่ากันมาว่า เจ้าอิศรญาณนั้นจริตไม่สู้ปรกติ ครั้งหนึ่งทำอะไรวิปริตไป พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวดำรัสประภาษว่าบ้า และดูเหมือนผู้อื่นจะแสดงอาการเห็นชอบด้วยพระดำรัสนั้น เจ้าอิศรญาณน้อยใจจึงแต่งเพลงยาวฉบับนี้ แต่อย่างไรก็ตามยังมีข้อความอยู่หลายตอนที่นับว่าคมคายจัดเป็นสุภาษิตสอนใจได้และนิยมกันแพร่หลาย เช่นที่ว่า

ชายข้าวเปลือกหญิงข้าวสารโบราณว่า

น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าอัฌชาสัย

เราก็จิตคิดดูเล่าเขาก็ใจ

รักกันไว้ดีกว่าชังระวังการ...